อ้างว้าง

釋義

1. 1.動詞孤寂；孤單淒涼
   • ชายชรารู้สึกอ้างว้างและวังเวงอย่างที่สุดที่ถูกปล่อยให้ต้องผจญกับฝูงชนที่ไม่เคยพบเจอ
     老人感到極度孤寂淒涼，被獨自留下面對從未見過的人群
   同義ว้าเหว่เปล่าเปลี่ยวเหงาหงอยโดดเดี่ยว