โดดเดี่ยว

釋義

1. 1.動詞孤獨；孤立；孤單
   • ถ้าเราออกโรงคัดค้านไปเสียทุกเรื่อง เราก็โดดเดี่ยว มีศัตรูมากกว่ามิตร
     如果我們對每件事都出面反對，就會變得孤立無援，敵人比朋友多
   同義สันโดษลำพัง
2. 2.副詞單獨地；孤身地
   • โรงนาเก่าๆ หลังนั้นปลูกอยู่อย่างโดดเดี่ยวข้างคูน้ำเล็กๆ
     那座老穀倉孤零零地建在小水溝旁
   同義คนเดียวเดียวดายลำพังเดี่ยวเปล่าเปลี่ยวอ้างว้างว้าเหว่วังเวง