ไม่มีสมาธิ

釋義

1. 1.形容詞缺乏專注力；心不在焉；分心；無法集中注意力
   • เด็กคนนี้ไม่มีสมาธิในชั้นเรียน
     這個孩子在課堂上心不在焉。
   • เมื่อหิวท้องเด็กจะไม่มีสมาธิกับการเรียน
     肚子餓的時候孩子無法專注於學習。
   • ผู้ใหญ่หลายคนก็ไม่มีสมาธิเมื่อมีปัญหา
     很多成年人在有問題時也無法集中注意力。
   同義ไม่ตั้งใจกระจายสติสมาธิหลุดไม่เก็บใจ
   反義เก็บใจตั้งใจมีสมาธิ