บิ่น

釋義

1. 1.形容詞缺角的；破損一角的
   • คนโบราณเขาถือกัน ไม่ให้ใช้ถ้วยชามบิ่น เพราะจะนำสิ่งที่ไม่ดีมาสู่ตัว
     古人有個習俗，不用有缺角的碗盤，因為會招來不好的東西
2. 2.形容詞缺角的；有裂口的
   • คนโบราณเขาถือกัน ไม่ให้ใช้ถ้วยบิ่น เพราะจะนำสิ่งที่ไม่ดีมาสู่ตัว
     古人有個習俗，不用有缺角的碗，因為會招來不好的東西
3. 3.動詞缺角；崩缺一角
   • จานมันบิ่นไปนิดเดียวเอง ซื้อไปเถอะแบบมันสวยดี
     盤子只是缺了一點角而已，買吧，款式很好看
4. 4.動詞缺角；有裂口
   • ถ้วยน้ำชาเก่าๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะปากบิ่นอยู่หลายแห่ง
     桌上放著的舊茶杯，杯口好幾處都缺了角