แตกร้าว

釋義

1. 1.動詞（關係）破裂；不和
   • เมื่อสถานการณ์ระส่ำระสาย ความคิดผู้คนก็แตกร้าวตามไปด้วย
     當局勢動盪時，人們的思想也隨之產生分裂
   同義บาดหมางร้าวฉานผิดใจ
2. 2.動詞裂開；破裂（物體）
   • เราจะไม่ใช้วิธีระเบิดเพราะจะทำให้หินแตกร้าว นำมาแกะสลักไม่ได้
     我們不會用爆破的方式，因為那樣會讓石頭裂開，無法拿來雕刻