แผ้ว

釋義

1. 1.形容詞潔淨的；清澈明亮的
   • ท่านชอบเด็กที่มีหน้าตาแผ้วผ่องใส มองแล้วสบายตา
     他喜歡面容清澈明亮的孩子，看了讓人感到舒服。
   同義สดใสสะอาดหมดจดบริสุทธิ์
   反義เศร้าหมอง
2. 2.形容詞明亮潔淨的；無瑕的
   • เด็กคนนี้หน้าตาแผ้วผ่องใสดี ท่านคงจะชอบ
     這個孩子的面容清澈明亮，你一定會喜歡的。
   同義สดใสสะอาดหมดจดผ่องแผ้วบริสุทธิ์แผ้วผ่อง
3. 3.動詞清除；清理
   • ชาวเขาพากันแผ้วป่าเพื่อใช้เป็นที่ทำมาหากิน
     山區居民一起開墾山林，以作為耕種之地。
   同義แผ้วถาง
4. 4.動詞清除；開墾；清掃
   • พวกชาวเขาช่วยกันแผ้วป่าเพื่อใช้เป็นที่ทำกิน
     山區居民一起開墾山林，作為耕種之地。
   同義แผ้วถางถาง