ปิดใจ

釋義

1. 1.動詞心靈封閉；拒絕敞開心扉；不願接納他人；冷漠疏離
   • เขาปิดใจต่อทุกคนหลังจากที่เกิดอุบัติเหตุ
     他在事故發生後對所有人都封閉了心扉。
   • บางครั้งเราต้องปิดใจเพื่อป้องกันตัวเองจากความเจ็บปวด
     有時我們必須封閉心扉來保護自己免於受傷。
   • ฉันปิดใจต่อความสัมพันธ์ใหม่เพราะกลัวหักเหลกอีก
     我對新的關係封閉了心扉，因為害怕再次被傷害。
   同義เย็นชาไม่ยอมรับปิดกั้นใจ
   反義เปิดใจยอมรับเข้าถึง