พ้องพาน

釋義

1. 1.動詞遇到；碰面
   • มนุษย์โดยธรรมชาติย่อมรักตนแสวงหาประโยชน์เฉพาะตนแต่เมื่อมาเกี่ยวพ้องพานกับคนอื่นซึ่งอยู่รวมกันก็ต้องยอมเสียสละบางสิ่งบางอย่าง
     人類天性愛己，只顧追求自身利益，但當與共同生活的他人有所接觸時，就必須做出一些犧牲
   同義พบปะพบพาน