สู้

釋義

1. 1.動詞打鬥；交戰；戰鬥
   • ชาวมองโกลสู้จนตายหมดทุกคนในสนามรบ เพราะถือว่ามาด้วยกันควรตายด้วยกัน
     蒙古人在戰場上戰到全部戰死為止，因為他們認為既然一起來就該一起死
   同義ต่อสู้สู้รบรบรารบพุ่งรบ
2. 2.動詞比不上
   • อยู่ที่ไหนก็สู้อยู่ที่บ้านไม่ได้
     住哪裡都比不上住在自己家裡
   同義เทียมเท่า
3. 3.動詞對抗；抵抗；反抗
   • เขาเป็นคนเหี้ยมเสียจริงๆ จนไม่มีใครกล้าสู้
     他真是個兇狠的人，兇到沒人敢反抗他
   同義ต่อต้านเอาชนะต่อกร
   反義ยอมแพ้ยอม