หมดฤทธิ์

釋義

1. 1.動詞失去力氣；喪失反抗能力
   • งูจะรัดเหยื่อให้หมดฤทธิ์ก่อน แล้วจึงจะกินเหยื่อนั้น
     蛇會先把獵物纏繞到失去反抗能力，然後才吃掉那個獵物
   同義สิ้นฤทธิ์
   反義แผลงฤทธิ์
2. 2.動詞失效；藥效消失
   • คนขับบรรทุกชอบใช้ยากระตุ้นประสาทเวลาขับรถกลางคืน เพราะทำให้ไม่ง่วง โดยไม่คิดว่าหากยาหมดฤทธิ์เมื่อไรอาจหลับใน จนทำให้เกิดอุบัติเหตุได้
     卡車司機開夜車時喜歡用提神藥物，因為可以不打瞌睡，卻沒想到藥效一旦消失可能會打瞌睡，導致發生事故
   同義สิ้นฤทธิ์
   反義ออกฤทธิ์