เต็มเปี่ยม

釋義

1. 1.動詞完美無缺；充滿豐富
   • เมื่อสมัยสามียังอยู่ในราชการ ครอบครัวของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยทรัพย์และยศ
     丈夫還在公職時，他們家財富與地位都很豐盛
   同義เพียบพร้อมบริบูรณ์
   反義พร่อง
2. 2.副詞滿滿地；十分地
   • พ่อหวังอย่างเต็มเปี่ยมว่า วันนี้ลูกหลานที่อยู่ไกลต้องกลับมาเยี่ยมบ้านกัน
     父親十分期盼今天遠方的子孫都能回家團聚
   同義ท่วมท้น