ฟุ้งเฟ้อ

釋義

1. 1.形容詞奢侈的；揮霍無度的
   • ชาวชนบทมีมาตรฐานความเป็นอยู่ต่ำกว่าในเมือง เพราะไม่มีสิ่งฟุ้งเฟ้อล่อใจ
     鄉下人的生活水準比城市低，因為沒有奢侈品的誘惑。
   同義ฟุ่มเฟือย
   反義ประหยัด
2. 2.動詞揮霍度日；奢侈浪費
   • ครอบครัวเขาฟุ้งเฟ้อมาก สักวันต้องลำบากแน่ๆ
     他們家花錢很奢侈，總有一天一定會很辛苦。
   同義ฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่าย
   反義ประหยัด
3. 3.形容詞得意忘形；驕縱
   • ชีวิตภายหลังเสร็จสิ้นการปราบกบฎของเขา เป็นชีวิตที่ค่อนข้างฟุ้งเฟ้อสนุกสนาน
     他平定叛亂之後的生活，過得相當放縱享樂。
   同義เห่อเหิม