ปากเสีย

釋義

1. 1.動詞惡言傷人；出言不遜
   • หญิงสาวนึกโมโหตัวเองที่ปากเสีย ทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มที่ยิ้มแย้มอยู่เปลี่ยนไปทันที
     女子對自己出言不遜感到生氣，讓原本笑臉迎人的男子的表情瞬間變了
2. 2.形容詞好搬弄是非；愛講人壞話
   • คนกลุ่มนี้ประวัติดีกันทั้งนั้นไม่มีใครเอ่ยอ้างว่ามีใครเป็นคนปากเสียหรือคนที่กินไม่ค่อยอิ่ม
     這群人個個名聲都很好，沒有人說誰是愛講人壞話或吃不飽的人