วิสาสะ

釋義

1. 1.動詞交談；來往；聚會；社交往來
   • ชาวบ้านจะมีโอกาสวิสาสะกันในทางสังคม ก็ในวันตรุษสารทนี่เอง
     村民們只有在這個宋干節才有機會社交往來。
2. 2.形容詞親密的；熟識的；隨意的
   • ผมรู้สึกสบายใจกับรอยยิ้มวิสาสะของผู้คนรอบข้าง ที่อิ่มเอิบไปด้วยคำทักทายที่จริงใจ
     我對周圍人們親切又真誠的微笑感到安心自在。
3. 3.名詞親密；熟識；親近感
   • ลมหายใจที่หลั่งรดให้กันคือความหวาดหวั่น ไม่มีวิสาสะแห่งการทักทาย
     彼此呼出的氣息中充滿了不安，沒有熟識的問候。
4. 4.副詞親密地；隨意地
   • พวกเขาโปรยรอยยิ้มให้ผมกับเมียอย่างวิสาสะ
     他們自然而然地對我和妻子露出笑容。